De informatieplicht energiebesparing lijkt op papier overzichtelijk, maar in de praktijk gaat het vaak mis. Veel organisaties vullen de rapportage onvolledig of onjuist in, met risico op vragen of zelfs handhaving. Door de meest gemaakte fouten te kennen, kun je deze eenvoudig voorkomen en zorg je voor een correcte en complete melding.
1. Verkeerde inschatting van het energieverbruik
Een van de grootste fouten is het verkeerd berekenen van het energieverbruik. Bedrijven kijken bijvoorbeeld alleen naar één aansluiting of één jaar, terwijl meerdere jaren en locaties relevant kunnen zijn. Hierdoor wordt onterecht gedacht dat de informatieplicht niet van toepassing is.
2. Onjuiste sectorindeling gebruiken
De erkende maatregelenlijsten zijn sectorgebonden. Toch kiezen organisaties regelmatig de verkeerde sector, waardoor maatregelen niet goed aansluiten op de bedrijfsactiviteiten. Dit valt bij controle snel op.
3. Maatregelen als ‘niet van toepassing’ markeren zonder onderbouwing
Het simpelweg aanvinken dat een maatregel niet van toepassing is, zonder duidelijke reden, is een veelvoorkomende fout. Toezichthouders verwachten een logische en onderbouwde toelichting.
4. Reeds uitgevoerde maatregelen niet meenemen
Veel organisaties hebben al energiebesparende maatregelen doorgevoerd, maar vergeten deze op te nemen in de rapportage. Hierdoor ontstaat een onvolledig beeld en lijkt het alsof er minder is gedaan dan daadwerkelijk het geval is.
5. Geen documentatie beschikbaar hebben
Bij controles wordt vaak gevraagd naar bewijs. Denk aan facturen, rapportages of technische gegevens. Als deze niet beschikbaar zijn, kan dat leiden tot aanvullende vragen of twijfel over de juistheid van de melding.
6. Te laat beginnen met voorbereiden
De informatieplicht wordt vaak uitgesteld tot het laatste moment. Hierdoor ontbreekt tijd om gegevens goed te verzamelen en te controleren, wat de kans op fouten vergroot.
7. Verwarren van informatieplicht en energiebesparingsplicht
Sommige organisaties denken dat alleen rapporteren voldoende is. In werkelijkheid gaat het om twee onderdelen: het uitvoeren van maatregelen én het rapporteren daarvan. Beide zijn verplicht.
8. Geen interne verantwoordelijkheid vastleggen
Zonder duidelijke verantwoordelijke raakt de informatie versnipperd. Dit leidt tot incomplete of inconsistente rapportages en maakt opvolging lastig.
9. Verouderde gegevens gebruiken
Energieverbruik en installaties veranderen continu. Het gebruik van oude data zorgt ervoor dat de rapportage niet meer aansluit op de huidige situatie.
10. Te algemeen invullen van de rapportage
Algemene of standaard antwoorden zonder specifieke invulling voor de eigen organisatie worden steeds vaker kritisch beoordeeld. De verwachting is dat de rapportage aansluit op de werkelijkheid van het bedrijf.
Voorkomen is eenvoudiger dan herstellen
De meeste fouten ontstaan door gebrek aan inzicht en voorbereiding. Door vooraf helder te hebben waar je energieverbruik ligt, welke maatregelen van toepassing zijn en hoe je dit moet vastleggen, voorkom je problemen achteraf. De rapportage via het eLoket van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland vraagt om nauwkeurigheid en onderbouwing.
Weet je zeker dat jouw rapportage klopt?
Veel organisaties denken dat hun melding ‘ongeveer wel goed’ is, maar hebben dit nooit echt gecontroleerd. Door je energierekening (nota) te uploaden, krijg je snel inzicht in je situatie en mogelijke verbeterpunten. Zo voorkom je fouten en zorg je dat je voldoet aan de verplichtingen.